Van Veen OCR1000 met Wankelmotor onder de hamer

Eind januari 2026 verschijnt bij Mecum Auctions in Las Vegas een uitzonderlijk stuk Nederlandse motorgeschiedenis op het podium: een Van Veen OCR1000 uit 1978. Van deze motorfiets werden tussen 1978 en 1981 slechts 38 exemplaren gebouwd.

Technisch afwijkend

Het model belichaamt de ambitie van ondernemer Henk van Veen om de Japanse superbike-dominantie te doorbreken met een technisch afwijkend concept. Zijn wapen was de Wankelmotor, een roterende krachtbron die in theorie meer vermogen en minder trillingen bood dan conventionele zuigermotoren. In de praktijk bleek die technologie complex, duur en lastig te onderhouden. Juist die spanning tussen visie en realiteit maakt de OCR1000 vandaag zo fascinerend.

Superbike met onhaalbaar prijskaartje

De Van Veen OCR1000 behoorde tot de duurste productiemotorfietsen van zijn tijd. In de Verenigde Staten lag de verkoopprijs rond de 15.000 dollar, terwijl gangbare superbikes zelden boven de 5.000 dollar uitkwamen. Ter vergelijking: een Honda CB750F kostte circa 2.150 dollar, een Kawasaki Z1-R bleef onder de 4.000 dollar. Daarmee positioneerde de OCR1000 zich in een niche die nauwelijks bestond, vergelijkbaar met exclusieve Italiaanse sportmotoren. Het geveilde exemplaar verkeert bovendien in uitzonderlijke staat: ongerestaureerd, met slechts 8.853 kilometer op de teller, en door Mecum omschreven als “time-warp condition”. Voor verzamelaars is die originaliteit minstens zo waardevol als technische perfectie.

Nederlandse ambitie tegen Japanse hegemonie

Henk van Veen was in de jaren 70 een succesvolle Kreidler-importeur, maar mikte hoger dan bromfietsen. Hij wilde een Nederlandse motorfiets bouwen die kon concurreren met Honda, Kawasaki en Suzuki. In een tijd waarin Europese merken massaal terrein verloren, was dat een gewaagde onderneming. Van Veen experimenteerde aanvankelijk met Mazda-rotatiemotoren in Moto Guzzi-frames, maar liep tegen gewicht en balansproblemen aan. De echte doorbraak kwam met Comotor, een joint venture van Citroën en NSU, die Wankelmotoren produceerde voor onder meer de Citroën GS Birotor.

Van Birotor tot OCR1000

Na het commerciële fiasco van de Birotor en het stopzetten van Comotor kwam een partij nieuwe dual-rotormotoren beschikbaar. Van Veen greep zijn kans. De 996cc-tweerotor leverde circa 100 pk en werd grondig herwerkt voor motorfietsgebruik. Ondanks zijn soepele vermogensafgifte en unieke karakter bleef de OCR1000 kwetsbaar. Hoge kosten, complexe techniek en het wegvallen van motorleveranciers betekenden het einde van het project. Wat resteert is een zeldzaam, eigenzinnig superbike-icoon dat vandaag juist door zijn mislukking historische waarde heeft gekregen.