Vier minuten vragenvuur na de test van de 2024 Harley-Davidson Street Glide en Road Glide
Enkele weken geleden haalde Harley-Davidson nog eens lekker als vanouds uit met de sloophamer: in één klap presenteerde het vier nieuwe modellen. Twee CVO’s, maar ook de grondig vernieuwde Street Glide en Road Glide. Bij het persbericht stak tot ons groot jolijt meteen ook een uitnodiging om die meest recente tweeling in Zuid-Frankrijk uit te testen. Behalve vin, pain en Boursin had onze man meteen na de rit ook zijn eerste bevindingen rond ‘les Americains’ voor ons klaar.
Motornieuws: Alors, Verstaen. Wat zegt dat, zo’n dagje Amerikaans toeren bij de zuiderburen?
Jelle Verstaen: “Fantastique! Nee, alle gekheid op een stokje: ‘t was opgeteld een prachtige testdag. Vanuit onze magnifieke uitvalsbasis in Les Baux-de-Provence konden we tijdens twee halve testdagen – gedurende 250 kilometer – testen in welke mate de Street en Road Glide nu werkelijk vernieuwd zijn.”
MN: Daarover gesproken: wat zijn de grote vernieuwingen?
Jelle: “Wel, ‘t is een flinke boterham. De 2024 Street Glide en Road Glide zijn zowel krachtiger als lichter, én beide machines kregen een grondige make-over, van het voorspatbord tot de zijkoffers. Beide modellen zijn voor 2024 voorzien van volledig opgefrist kuipwerk, krijgen een grondig vernieuwde Milwaukee-Eight 117 in het frame, verschillende rijmodi, een indrukwekkend TFT-scherm en bijbehorend audiosysteem, en de nodige updates qua ergonomie en comfort. Grand American Touring op z’n best, met andere woorden – en ze zien er werkelijk fantastisch uit.”
MN: Je hebt ‘t nu over beide machines, maar wat zijn de grote verschillen tussen de Street en Road Glide?
Jelle: “Wel, die zijn al bij al beperkt – zelfs de vanafprijs is met 31.995 euro exact even pittig. Van het blok, over alle overbrengingsverhoudingen en elektronica, de volledige ophanging, tot de remmen: dit zijn quasi-ééneiige tweelingen. Zet je ze naast elkaar, dan springen enkel de kopkuip en de stuurhoogte meteen in het oog als verschillen. Maar wie dichterbij kijkt merkt ook de verschillen qua windbescherming, zadelhoogte, grondspeling, naloop en gewicht – meer daarover in ons testverslag.”
MN: Kortom, een kwestie van grammen en millimeters. In hoeverre voel je die verschillen op de weg?
Jelle: “Daar zou je nog van opkijken: vooral de hoogte van het stuur en de plaatsing van de kopkuip op de Road Glide zorgt voor een heel ander gevoel dan op de Street Glide. De neus staat iets verder naar voren gemonteerd, waardoor je iets minder rijwind tegen je helm gekwakt krijgt, terwijl behoorlijke deflectoren onderaan de kuip ook wat tocht weghouden van je onderbenen. Maar het hogere stuur duwt je in een heel andere (licht geforceerde) zithouding op de motor, met – naar mijn gevoel – minder controle bij technische manoeuvres en een gevoel van flex bij aanremmen en insturen op snelheid. In alle eerlijkheid verkies ik de directer aanvoelende Street Glide, voor zowel technisch toeren als rustig cruisen.”
MN: Als je nu één element moet kiezen dat er voor jou uitspringt, wat is dat dan?
Jelle: “Hmm… Die 12,3” televisie voor m’n neus is zowel qua looks als gebruik een juweeltje, zo’n deuntje op de achtergrond is best fijn, maar doe mij maar die knoert van een V-twin in het vooronder. De nieuwe Milwaukee-Eight is grondig onder handen genomen, krijgt er wat pk’s, Nm’s en een bootlading rijhulpjes bij, maar loopt vooral boterzacht. In alle souplesse – maar daarom geen spatje minder fors qua koppelgevoel – dender je van bij 1.500 toeren tot de begrenzer bij 5.500 tpm. Waarbij je voor snelheden tussen 40 en 125 km/u gewoon lekker in z’n drie kan blijven bollen – schakellui de bergen in? Check!”
MN: Wanneer mogen we die volledige test van je verwachten, bon vivant?
Jelle: “Bientôt, chef! Beloofd!”
