Eerste test QJMOTOR SRT 450 RX: Nieuwe vos in het A2-kippenhok

Chinese motoren. Het blijft voorlopig nog een onderwerp dat discussies op gang brengt aan koffietafels, in garages en aan de toog van het lokale motorcafé. Maar wie de laatste jaren een beetje heeft opgelet, merkt dat de Chinezen stilaan ophouden met ‘goedkope alternatieven’ bouwen. De ambitie ligt ondertussen een stuk hoger. Met de SRT 450 mikt QJMotor bijvoorbeeld pal op het populaire en druk bevochten A2/allroad-segment. Een 449,5cc paralleltwin met volledig instelbare Marzocchi-vering, Brembo-componenten, verwarmde handvatten én verwarmd zadel… en dat allemaal voor een prijs waar sommige concurrenten nog niet eens hun accessoirecatalogus voor openen. Na een korte maar natte testdag zijn dit de vijf dingen die vooral zijn blijven hangen.

Tekst: Nicky Kenis
Foto’s: Pien Meppelink

1. Rijsttafel op wielen

Je kent het wel. Je belt de lokale meeneemchinees, bestelt “iets klein” en wanneer je thuiskomt blijkt die zak precies gevuld voor een familiefeest van drie generaties. Twee dagen later staat er nog altijd eten in de koelkast.

Wel, de QJ SRT 450 RX doet exact hetzelfde met zijn prijskaartje. Want eerlijk: de standaarduitrusting van deze motor is ronduit indrukwekkend voor deze prijsklasse. Verwarmde handvatten. Verwarmd zadel. Volledig instelbare Marzocchi-vering voor én achter. Middenbok. Cross-spoke velgen met spaaknippels langs de buitenzijde. Brembo-remcomponenten.

Oké, voor alle duidelijkheid: verwacht hier geen superbike-spec Brembo-installatie zoals op een Ducati Multistrada Rally waarvoor je eerst een kleine herfinanciering moet aanvragen. Het gaat om Brembo-remcilinders en niet om een volledig high-end systeem. Maar toch. Het feit dat je überhaupt componenten van die naam terugvindt in deze prijsklasse zegt veel over de richting waarin QJMotor denkt.

Want waar sommige merken tegenwoordig vooral een basispakket verkopen om je daarna richting optielijst te sturen, krijg je hier gewoon meteen een verrassend complete machine. En dat maakt indruk.

2. Comfort zonder compromissen

Sommige motoren voelen alsof ze ontworpen zijn door iemand die zijn testkilometers vooral op papier afwerkt. Kniehoek te scherp. Zadel te hard. Stuur nét verkeerd gepositioneerd. Of alles tegelijk. Bij de QJ is dat gelukkig niet het geval. De ergonomische driehoek klopt gewoon. Zowel zittend als staand voelt alles natuurlijk aan. Geen geforceerde houding, geen vreemde gewichtsverdeling en geen gevecht met het stuur zodra het tempo omhoog gaat. En dat is belangrijk bij een allroad.

Zo’n motor moet namelijk twee werelden combineren. Comfortabel asfalt vreten enerzijds, maar tegelijk voldoende vertrouwen geven wanneer het wegdek plots overgaat in grind, zand of iets wat vroeger misschien ooit een weg geweest is. Daar scoort de SRT verrassend sterk. Staand rijden voelt logisch aan. Het stuur staat op de juiste hoogte, de tank zit niet in de weg en je houdt voldoende controle over het voorwiel. Zittend blijft het comfort overeind, ook wanneer het tempo zakt of de kilometers beginnen op te lopen. Zelfs tijdens een korte testdag in weinig ideale weersomstandigheden bleef dat positieve gevoel overeind. En misschien is dat wel het grootste compliment dat je deze motor kan geven: je vergeet verrassend snel dat hij in het budgetsegment speelt.

3. Exact 35 kW

De paralleltwin levert exact 35 kW af. Geen toeval natuurlijk. Perfect op de A2-limiet. Maar eerlijk? Voor dit soort motor heb je eigenlijk niet meer nodig. Het blok voelt soepel aan en trekt mooi doorheen de versnellingen. De versnellingsbak schakelt licht en vanzelfsprekend. In technische bochtenpassages reed de motor opvallend ontspannen. Op gewone wegen zelfs comfortabel lui. Er zit een aangename zachtheid in het geheel, ondanks de vrij stoere rallylook. Maar uiteraard merk je ook waar de compromissen zitten.

Toen we richting een sneller stuk provinciale weg trokken en het tempo boven de 90 km/u ging, draaide de motor in zesde versnelling naar mijn gevoel net iets te hoog in toeren. Persoonlijk zou ik waarschijnlijk experimenteren met een licht aangepaste tandwielverhouding om daar wat meer rust in te brengen. Al heeft dat karakter natuurlijk ook te maken met het feit dat deze RX-versie duidelijk ontworpen werd met offroadgebruik in het achterhoofd.

Wat me als mechanieker trouwens meteen opviel, waren de mechanische geluiden van het blok. In eerste instantie dacht ik zelfs even dat er iets niet helemaal gezond klonk. Maar na verloop van tijd bleek dat gewoon deel uit te maken van het karakter van de motor. Geen fluisterstille Japanner. Maar ook geen storende herriemaker. Meer een werkpaard dat niet probeert te verbergen dat het effectief aan het werken is. En eens duidelijk was dat alles normaal klonk, verdween die aandacht ook vanzelf.

4. Elektronica vraagt geduld

Niet alles was rozengeur en verwarmde handvatten. De elektronica bijvoorbeeld. Of beter: de manier waarop je de elektronica moet uitschakelen. Wil je ABS of tractiecontrole afzetten? Dan begint er ergens diep in het menu een soort digitale escape room. Tegen dat je alles gevonden hebt, is de spontane impuls om de held uit te hangen meestal alweer verdwenen. Bovendien kan het enkel wanneer je stilstaat.

Dat is ergens logisch vanuit veiligheidsoogpunt, maar tegelijk ook frustrerend bij een adventuremotor. Zeker wanneer je onderweg plots beslist om een grindpad of zandstrook mee te pikken. Een simpele fysieke knop had hier echt wonderen gedaan. Want de motor zelf voelt nét uitnodigend genoeg aan om er wat mee te spelen. Alleen moet je eerst door de douanecontrole van het dashboard.

5. Details maken het verschil

QJMotor heeft duidelijk goed gekeken naar wat adventure-rijders graag zien. Middenbok? Aanwezig. Zijstandaard? Uiteraard. Spaakwielen met spaaknippels langs de buitenzijde? Ook aanwezig. En dat geeft de motor meteen een veel volwassener uitstraling. Ook het verstelbare windscherm is standaard aanwezig. Geen gigantisch verstelbereik, maar het is tenminste verstelbaar. Daarnaast krijg je boven het dashboard meteen een handige bevestigingsbar voor gps of smartphone.

De manier waarop je de spiegels kan aanpassen en verstellen. Een detail dat mij persoonlijk minder aansprak, was het rempedaal. Dat oogt nogal groot en stond standaard iets te diep naar mijn smaak. Voor de rest oogt de motor robuust en klaar voor avontuur. Meer rally/offroad dan woon-werkverkeer.

Maar er zit ook één detail op waar vroeg of laat frustratie rond kan ontstaan. De richtingaanwijzers zitten namelijk verwerkt in de handguards. Op foto oogt dat strak en modern. Tot je ergens tussen auto’s, poorten of een iets te smalle doorgang probeert te manoeuvreren. Wie de breedte van zijn stuur slecht inschat, gaat deze constructie vroeg of laat voelen in zijn portefeuille. Verder zijn de gebruikte materialen en de algemene eerste indruk opvallend degelijk.

Conclusie

De QJMotor SRT 450 RX deed iets wat ik eerlijk gezegd niet volledig verwacht had: hij overtuigde. Niet omdat hij perfect is. Want perfect is hij niet. Maar wel omdat hij op bijna elk belangrijk vlak gewoon een volwassen indruk nalaat. Comfort, uitrusting, ergonomie en algemene afwerking zitten verrassend goed in elkaar. De motor voelt doordacht aan, rijdt toegankelijk en slaagt erin om zowel op asfalt als op lichte offroadstroken vertrouwen te geven. Ja, er zijn werkpunten. De elektronica zou gebruiksvriendelijker mogen en de relatief korte overbrenging zorgt ervoor dat de motor op hogere snelheid wat drukker aanvoelt dan nodig.

Maar tegelijk krijg je wel een complete allroad die opvallend veel biedt zonder voortdurend het gevoel te geven dat er ergens stevig bespaard werd. De SRT 450 RX probeert niet de krachtigste, snelste of meest premium adventuremotor van het segment te zijn. Wel eentje die elke dag logisch aanvoelt. En misschien is dat uiteindelijk nog altijd één van de grootste complimenten die je een motor kan geven.