Eerste test Suzuki GSX-8T(T): Back to the 8T’s

Daar had Suzuki ons toch niet stevig op het verkeerde been gezet zeker. Dat de GSX-8T ging komen, wisten we op voorhand. Dat die ‘T’ voor ‘Touring’ zou staan, daar waren we van overtuigd. Maar niet dus. We zaten er helemaal naast. Waar de T dan wél voor staat, hadden we nooit kunnen raden. Verrassend is het in ieder geval wel, net zoals de komst van deze twee neoretromodellen. En het land waar de test doorging, zorgde voor een derde verbazing.

GSX-8S met retrosaus

Slovenië. Motorparadijs, zo blijkt. Zelden een rechtdoorstuk te bespeuren en pijn aan je nek en kaak van de hele tijd rond te kijken en tegelijk “ooh” en “aah” te zeggen. Een aanrader dus. Maar we zijn niet hier om de toerist uit te hangen en een review te maken over het land, maar wel om de Suzuki GSX-8T en TT te testen. Het Japanse merk vond het een goed idee om een neoretro op basis van de GSX-8S te bouwen. En die basis gaat heel breed, want de T en TT zijn onderhuids identiek aan de S: frame, motorblok, vering, veringinstellingen, wielen, remmen, stuur, elektronica,… Het zijn met andere woorden S’en met een ander design. Is dat lui of erg? Helemaal niet. De S is een bijzonder fijne motor, dus die moet ook zeker niet onnodig aangepast worden om er toch maar enig verschil in te krijgen. Wat wél anders is, is de benzinetank. Die krijgt niet alleen een meer retrodesign, maar is ook 2,5 liter groter dan de 14 liter grote tank op de S.

Timeless Titan?

Maar waar komt die letter T nu vandaan? Wel, van de Suzuki T500 uit de eind jaren 60. En die T staat voor Titan. In het geval van de TT wordt het dan Timeless Titan. Vergezocht? Ja, want de nieuwe T lijkt in het niets op de T500 waarop die geïnspireerd zou moeten zijn. De oude knaak heeft twee lage lange uitlaten, normale spiegels, een vlak zadel en lage brandstoftank. De nieuwe knaap heeft een kort enkel uitlaatje, bar-end spiegels, een getrapt tweedelig zadel en een normaal gevormde benzinetank. Zelfs de kleuren zijn niet overgenomen. We begrijpen dus niet goed waarom Suzuki deze marketingtruc bovenhaalt, want hij houdt weinig steek.

Gelijkenissen met CB650R

Waar het design van de T wél op trekt? Op de Honda CB650R. En dat is een compliment. De Suzuki ziet er niet zo spannend en afgelikt uit als die Honda, maar de neoretro-inspiratie komt duidelijk van daar. De ronde koplamp is onderaan afgevlakt en krijgt bovendien een nieuw ingenieus led-grootlicht dat tegenliggers minder verblindt. We konden het niet testen omdat we overdag reden, maar de uitleg tijdens de persconferentie was in ieder geval veelbelovend. Of we snappen er helemaal niets van, dat kan ook.

Brave T

De voeding van onder andere die nieuwe koplamp komt van een eveneens nieuwe lithium-ion accu. Die is kleiner, lichter, sterker, laadt sneller op en houdt energie langer vast dan de loodzuuraccu van de S. Verder zien we op de T een nieuw 8-ball-logo op de kleine bodypanelen aan de zijkant. Leuke gimmick. De korte uitlaat krijgt ook een wat ander design, maar houdt het bescheiden. Het resultaat is een machine die er zeker niet verkeerd uitziet, maar ook niet speciaal is. Hij is wat… standaard en braaf. Dat komt mede door de drie duffe kleurvarianten (zwart, groengrijs en beigebruin) die er niet meteen een sprankelend uiterlijk van maken.

Sexy TT

Iets heel anders zien we op de TT. Die heeft slechts enkele kleine aanpassingen, waardoor het een qua uiterlijk veel interessantere machine wordt. Een koplampkuip, onderkuip, anders afgewerkt zadel en zeer geslaagde kleurencombo’s maken van de TT een knap ding. Zo’n motor die je nakijkt als hij passeert. Net zoals een mooie dame/heer die je tegenkomt als je door de stad wandelt met je wederhelft, waarbij je dan een of ander verzonnen verhaal over een winkel die daar ligt moet verzinnen om toch maar achterom te kijken. De TT is beschikbaar in het zwart met rode velgen, en matgroen met gouden velgen. Het zijn ook de kleine details, zoals de accentstrepen op de kopkuip en benzinetank die het plaatje afmaken. Heel erg jaren 80 en in onze beleving heel erg geslaagd.

Blind kopen

‘Voor de rij-eigenschappen verwijzen we je graag door naar de test van de Suzuki GSX-8S.’ Het zou een perfecte samenvatting en tevens einde van deze test kunnen zijn, maar het is absoluut geen straf om de Suzuki-middenklasser nog eens in de verf te zetten. Voor alle duidelijkheid: de T en TT rijden exact hetzelfde, op wat betere windbescherming en een 5 mm lager zadel van de TT na. Ze rijden ook exact hetzelfde als de S, door het eerder vernoemde platformgebruik. Als je al ooit met de S gereden hebt, kun je dus perfect blind een T(T) kopen.

Wereld van soepelheid

Maar waar spreken we dan over? Het begint met een korte druk op de startknop – Suzuki Easy Start – waardoor de crossplane-tweecilinder in actie schiet. Nooit meer de startknop ingedrukt houden, gewoon één korte push. Waarom nog niet alle motormerken dat eenvoudige systeem hebben overgenomen, is een raadsel. Daarna rol je weg zonder stil te vallen dankzij de Low RPM Assist die het toerental kunstmatig opdrijft als dat dient te gebeuren. Waarom nog niet alle merken… Dan kom je in een wereld van soepelheid terecht. Vooral de TT ziet er dan wel sportief uit, maar hij is nooit hard. De vering is comfortabel afgesteld, de gasaanname is aangenaam bij lage toeren, de koppeling soepel en zacht. Geen agressiviteit dus. Dit is een makkelijk rijdende motor die het de rijder zo aangenaam mogelijk probeert te maken. Zelfs de natuurlijk aanvoelende zitpositie is prima voor elkaar, ook voor mijn 1m90.

Té stevig ingrijpen

Trekken we de Sloveense heuvels en bergen in, gaat het tempo omhoog. Ondanks de comfortabel afgestelde vering, blijft die strak genoeg bij sportief rijden. De balans van de T(T) wordt niet verstoord, tenzij je het gaat uitlokken, en hij stuurt scherp en precies. Links/rechts overgooien, doorduwen in een bocht, te vroeg uitaccelereren en vertrouwen op de elektronica,… Hij doet het allemaal, zonder moeite. Over die elektronica gesproken, krijg je tractiecontrole, een op-en-neer quickshifter en drie rijmodi. Van die drie rijmodi moet je de middelste (B) hebben. A is te agressief, C is te sloom. Hoewel de remmen goed bijten, kunnen ze soms wel té stevig ingrijpen. Dat gebeurt dan vooral als je correcties moet maken op hellingshoek. Storend wordt het echter niet, en onze rechterwijsvinger geraakte er ook al gewoon aan op het einde van de dag.

Siddering door de motor

Van de quickshifter zijn we het minst enthousiast. Die schakelt soepel en snel als je veel gas geeft en veel toeren maakt, maar is te brutaal als je op een normaal tempo rijdt. Ook bij terugschakelen krijg je steeds een siddering door de hele motor heen. Het gebeurt tegenwoordig niet veel meer met al die fijn gekalibreerde shifters, maar in dit geval schakelen we meer ouderwets met de koppeling dan zonder. Het kan gelegen hebben aan de lage kilometerstand van onze testmotoren (slechts 500 km), maar in een eerdere test met de GSX-8S trokken we dezelfde conclusie.

Lekker standaard uitlaatgeluid

Met 83 pk en 78 Nm zit je zelden verlegen om kracht. Daarbij is de krachtopbouw van onderuit erg goed met dit motorblok. Je moet ook nooit richting de toerenbegrenzer trekken, omdat je bij opschakelen weet dat je voldoende reserve hebt. Bovendien maakt de Suzuki-twin een krachtig, vol geluid. De Sloveense landgenoten van Akrapovic waren ook aanwezig op de perspresentatie en we kregen een preview te horen van hun uitlaat op de GSX-8T(T). Uiteraard was dat geluid nog indrukwekkender, zeker omdat het om een volledige lijn gaat, maar van het design werden we minder warm. Dat een standaard uitlaat er ook goed uit kan zien, bewijst Suzuki met deze modellen.

Conclusie

De Suzuki GSX-8T en TT zijn een leuke aanvulling op het GSX-8-platform. Ze rijden identiek als de GSX-8S, wat helemaal prima is, en zien er dus alleen anders uit. Meer retro. Neoretro om precies te zijn. In het geval van de T is die poging best oké, maar op een brave, zelfs wat fantasieloze manier. Hij mocht een wat opvallender, expressiever, gedurfder uiterlijk hebben. De TT is daarentegen naar onze mening bijzonder goed gelukt. Kleine elementen zoals een kop- en onderkuip en vooral goede kleurencombo’s maken het een gedurfde machine die er erg stijlvol en zelfs uniek in 2025 uitziet. Een soort revival van de jaren 80-styling, dus we kijken er niet van op als andere merken ook met variaties komen in dit thema. Denk aan concurrenten als de Yamaha XSR700 en Kawasaki Z650RS. Back to the 8T’s? Yes please!

Foto’s: Motocom

Technische gegevens

MOTOR

Type: vloeistofgekoelde twee-in-lijn

Cilinderinhoud: 776cc

Boring x slag: 84 x 70,0 mm

Compressieverh.: 12,8:1

Koppeling: natte multiplaat, A&S-koppeling

Transmissie: zesbak

Eindoverbrenging: ketting

PRESTATIES

Maximaal vermogen: 83 pk @ 8.500 tpm

Maximaal koppel: 78 Nm @ 6.800 tpm

ELEKTRONICA

Motor: rijmodi, Suzuki Easy Start, Low RPM Assist

Rijwielgedeelte: tractiecontrole, quickshifter

RIJWIELGEDEELTE

Frame: stalen frame

Vering voor: 41mm UPSD-telescoopvork

Stelmogelijkheden: /

Vering achter: monoshock

Stelmogelijkheden: veervoorspanning

Veerweg v/a: 130/130 mm

Rem voor: dubbele 310mm schijven met radiale vierzuigerklauwen

Rem achter: enkele 240mm schijf met éénzuigerklauw

Banden v/a: 120/70-R17, 180/55-R17

AFMETINGEN

Rijklaargewicht: 201 (203) kg

Tankinhoud: 16,5 l

Wielbasis: 1.465 mm

Zithoogte: 815 (810) mm

Balhoofdhoek: 25°

Naloop: 104 mm

PRIJS

België: € 10.599 (€ 11.399)

Kledij Gijs